جهان با فروغ جمال عالم آرایش منور گردد.

راهها امن شود.

 ثروت به طور مساوی تقسیم گردد.

همه گنجها را استخراج نماید.

جهان در آسایش و آرامش بی نظیر قرار گیرد.

 امام علی علیه السلام هستیم، شیعه علی

كه بااسم نمی شود برادر!آن كسی كه وضوی

مولای متقیان امام علی را شرح داده است

می گوید :

ترک غرور و خودپسندی

انسان با صفت ناپسند عُجب و غرور، تبدیل به فردی خودپسند و خود محور می‏شود که دیگر به افکار و نظر دیگران توجهی ندارد و در نتیجه به اشتباه‏های خود شناخت پیدا نمی‏کند. او همواره در تاریکی غرور و خودپسندی می‏ماند. حضرت علی علیه‏السلام می‏فرماید:

طلیعه نوشتار

«مهرورزی» از زیباترین آموزه‏های اخلاقی است که نقش سازنده و مؤثری را جهت گرایش انسان‏ها به سوی حق و عدالت ایفا می‏کند و در بسیاری از موارد ارتباطات را صمیمی‏تر کرده و آتش کینه‏ها و اختلافات را خاموش می‏سازد.

حضرت علی (ع) می‏فرماید: «قلوب الرّجال وحشیّةٌ فمن تألّفها اقبلت علیه؛(1) دل‏های انسان‏ها بیگانه و نا مأنوس است و هر کس از راه مهرورزی و محبت وارد شود، با آن الفت می‏گیرد.» بر همین اساس سعدی شیرازی چنین سروده است:

بنده حلقه به گوش ار ننوازی برود  لطف کن لطف که بیگانه شود حلقه به گوش(2)

قالَ علي (عليه السلام):

«قَدْرُ الرَّجُلِ عَلى قَدْرِ هِمَّتِهِ، وَ شُجاعَتُهُ عَلى قَدْرِ نَفَقَتِهِ، وَ صِداقَتُهُ عَلى قَدْرِ مُرُوَّتِهِ، وَ عِفَّتُهُ عَلى قَدْرِ غِيْرَتِهِ»( نزهة الناظر و تنبيه الخاطر حلوانى: ص 46، ح 12)

امام علي (ع) فرمودند:

 «اى فرزند آدم، غُصّه رزق و آذوقه آن روزى كه در پيش دارى و هنوز نيامده است نخور، زيرا چنانچه زنده بمانى و عمرت باقى باشد خداوند متعال روزىِ آن روز را هم مى‌‌رساند»